Raporda, bazen “Avrupa NATO’su” olarak adlandırılan bu fikrin, uzun süredir daha bağımsız bir yaklaşıma karşı çıkan Almanya’nın, Almanya Başbakanı Friedrich Merz liderliğinde desteğini belirtmesinin ardından ivme kazandığı öne sürüldü.

Rapora göre, ilgili yetkililer ittifak içindeki kilit komuta rollerine daha fazla Avrupalı ​​yerleştirmek ve ABD’nin askeri kapasitesini kademeli olarak kendi kaynaklarıyla değiştirmek istiyorlar.

Raporda, NATO toplantıları ve özel buluşmalar etrafında gayri resmi olarak gerçekleşen bu görüşmelerin “mevcut ittifaka rakip olmak değil, onu güçlendirmek” amacıyla yapıldığı belirtildi.

Avrupa yetkililerinin, Washington’ın Avrupa’dan güçlerini çekmesi veya savunmaya gelmeyi reddetmesi durumunda bile Rusya’ya karşı caydırıcılığı, operasyonel sürekliliği ve nükleer güvenilirliği korumayı planladıkları bildiriliyor.

İlk olarak geçen yıl tasarlanan planlar, ABD desteğinin güvenilirliği konusunda Avrupa’nın artan endişesini yansıtıyor. ABD Başkanı Donald Trump’ın Grönland’ı Danimarka’dan alma fikrini ortaya atmasının ve Avrupa’nın İran’daki ABD askeri eylemlerini destekleme konusundaki isteksizliğinin yarattığı gerilimlerin ardından bu planlar daha da aciliyet kazandı.

Rapora göre, bu değişimin en önemli etkenlerinden biri Almanya’nın değişen tutumu. Berlin yıllarca Avrupa’da daha fazla savunma özerkliği için Fransa’nın önerilerine direndi ve bunun yerine ABD’nin güvenlik garantilerine güvendi.

Ancak Merz yönetiminde Almanya, Amerika’nın uzun vadeli müttefik güvenilirliği konusundaki şüpheler nedeniyle bu pozisyonu yeniden değerlendiriyor.