M. Akif Coşkun

taşların hafızasına kuyu kazılmaz
kalpsiz olduklarına
bakma
   ürkme
      konuşma
         çağırma
çeşmenin bozuk ağzından
zamanın akışına çemkirerek
gecenin çınlayan kuşaklarına
böbrek taşlarını düşürten şiirdir
başka ne olsun
çınlayacaksan çınla
çatlayacaksan çatla
sağlam olsa çeşme başında
bu kadar ağıt niye

bozuk çeşmeye pustunuz
ki ne vay kestiler şiirimi
geciktim faturama  say
ah ulan, Allah’ın verdiğini
faiziyle yutturdunuz
bu kursakta bu lokmamdan
bilerek bozduğum çeşmemden

vebalimi düşürecektim
Allah’ın taşları genişti unuttunuz
dilim taşta taş elimde el evinde
kırkınan çeşme bozuk bozuk şiirlense
bu kadar sağıt  niye

taşların hatırası var
yaslan yasını tutlan saklını
anlamazlar diye çözülme
hafifleme sırrını bastır göğsündeki acın
okutur dilinin ucuna müstevli lingua franca

taşlar bir başına başkaldırabilir boğazda harb var
bu harbin boğazında alem habersiz harbinden
onlar hangi yutakta harbiden bilmiyorlar
ağzından sızıyor bozuk çeşme fücur
çağır
   ismiyle
       konuş
             ürk
                bak
kalpsizler kuyu kazıyor hafızasına taşların
hadi diyelim taşların hatırası var
bu kadar bağıt niye