Gaffar Yakınca, Haber7’deki yazısının bir bölümünde, “Küfür Sanat Olabilir mi?” başlığı altında şu değerlendirmede bulunuyor:

Adını anmaya değmez dergide çıkan karikatür hepimizi incitti. Kutsalları olan, kutsallara saygı duyan ve kendi kutsallarına da saygı bekleyen bir toplumuz. Şayet değerlerimize bu kadar rahat hakaret edilebilecekse Kurtuluş Savaşını niye yaptık, bunca bedeli neden ödedik? Değerler bir milletin namusudur. Onlara dokunmaya yeltenirseniz ciddi tepkiler ile karşılaşırsınız, şaşırmamanız gerekir.

Böylesi küfürbazların en çok arkasında sığındıkları kavram sanat ve sanat özgürlüğü….

İki önemli isim iki önemli açıklama yaptı…

Biri, karikatürün ve mizahın duayeni, karikatürcülerin ustası Hasan Kaçan, namı diğer Heten Keten… Diğeri ise aynı zamanda bir “sanat tarihi doktoru” olan meslektaşımız Murat Özer.

Hasan Kaçan sanatçının özgürlüğü bahsinde şöyle diyor:

“Toplumların kutsalları, yüzlerce yıllık ortak bilinçle oluşur. Bunlara saldırmak, sadece bireysel inançlara değil, kolektif hafızaya saldırmaktır. Oysa sanatın asli görevi; yol göstermek, düşündürmek, barıştırmak ve kalıcı güzellikler üretmektir. Kırmak, aşağılamak, yaralamak değil.

Bir karikatür, bir tablo ya da bir sahne… Bunlar eğer toplumsal huzuru ve birlik duygusunu tehdit edecekse, buna sanat değil, ajitatif manipülasyon demek daha doğrudur.

Sanat ürünü üreten haddi aşan bir çalışmasını ‘muhaliflik’ kavramıyla savunabilir. (Burada ürün tanımını kasten yazdım. Çünkü haftalık bir dergiye çizim üretmek sanatçı kabiliyetiyle oluşturulan bir üründür. sanat eseri değil.)

Muhaliflik zırhına saklanmak provokasyonu hak haline getiremez.”

Kaçan’ın şu sözleri ise adeta bir sanat mottosu gibi:

“Sanatçının özgürlüğü, toplumun vicdanıyla çatıştığında, özgürlük yerini kibire bırakır. Gerçek sanat, kırarak değil, onararak büyür. Gerçek sanatçı, kutsal olanı anlamaya çalışır, onu küçümsemez.”

Murat Özer’e gelelim… Dedim ya sanat konusunda doktorası olan ilim sahibi biri…

“Sanat eserleri ajitasyon yapmayı, insanları tahrik etmeyi de tercih edebilirler bu mümkündür. Ama hiçbir sanat eseri yoktur ki iç savaş çıkarmayı amaçlayan bir istihbarat faaliyeti olsun. Sanat yapıtları böyle bir amaç güdemez.”

Demek ki bir.. Sanat söz konusu olduğunda aşırı derece politize olmuş zibidilerden ziyade bu işin uzmanlarına kulak vermek gerekir.

İki… Önümüze sunulan bu iğrençlikler sanat falan değil, başka bir “şeydir”.