Kur’an “Kitabul mübîn / Apaçık bir Kitap” (Yusuf, 1 vb) , Rasulullah (a.s.) da “Nezîrun mübîn / Apaçık uyarıcı”dır (Hac 49 vb).

Tarihsel süreçte muharref Yahudilik, maalesef rivayet sızıntılarıyla İslam’ı da kendisine benzetmeye çalışmıştır.

Üstelik bu iş Kab’ul Ahbarlarla, Vehb b. Münebbihlerle vs daha sahabe döneminde başlamıştır. Ömer (r.a.)’ın bu konudaki mücadelesi ve söz konusu muharref kültüre ait haberleri İslam adına yaygınlaştıranlara müdahaleleri kaynaklarda anlatılmaktadır.

Bu süreçlerde muharref Yahudilikten Müslümanların algısına ithal edilen bir inanış da “ism-i azam” inancıdır.

Allah Teala’nın güya kimsenin bilmediği ve bilemeyeceği, hakkında sürekli spekülasyon yapılıp ihtimallerden söz edileceği bir “ism-i azamı” olduğu inancı, bir bilmece ve bulmaca kültürü olarak geçmişten günümüze İslam adına yaşatılmaktadır.

Böyle bir şey İslam’da asla yoktur, “ism-i azam” inanışı tamamen, bu yönüyle bir sır ve gizem kültürü olan muharref Yahudilikten ithal edilmiştir.

Muharref Yahudi inancında “Tanrı”nın adını dile getirmek edeb dışı (!) kabul edildiği için, bu şekilde bir bilmece – bulmaca kültürü üretmişlerdir.

Oysa apaçık bir hidayet öğretisi olan İslam, bilmece – bulmaca kültürü olmaktan beridir.

İslam bir sır dini değil, insanların iki dünyasını ihya ve imar için bildirilmiş hayat nizamıdır, Kur’an’da sırlar kitabı değil mübîn olan hidayet rehberidir.

Rabbimizin isimleri (esmaul hüsna) Kur’an’da bize açık şekilde bildirilmiştir ve bu kon uda da ortada bir sır, gizem yoktur.

Şükrü Hüseyinoğlu